در ابتدا از شيوه ي نوشتن خودم  ،‏ كه به سبك خودمونيشن (khodemoonation) هستش  پوزش مي خوام ...
  همينطور كه شما دوستان مي دانيد هيچ كرام از مطالب اين سايت copy past ....نيست... پس لازم است كه چند تا سايت خوب معرفي بشه تا اگر خدايي نكرده خواستين تحقيق كنيد يا با رشته ي مهندسي شيمي بيشتر آشنا بشين ....از سايت هاي پايين نگاهي داشته باشين ...
   اين سايت باشگاه مهندسان ايرانيست. واقعا كامله و ارزش عضو شدن داره .اگر نياز به نرم افزار ها ، حل مسائل ها يا E-Book ها ..... ي مهندسي شيمي داريد بايد داخل اين سايت join بشيد ....اگر از طرف دانشجو هاي شيراز  استقبال بشه يك انجمن وابسته به اين وبلاگ داخل سايت درست مي شه .... 

  A)   http://www.iran-eng.com
 اين سايت دوم براي زماني لازم مي شه كه به كمك خدا صفر دانشجويان مهندسي شيمي باز بشه و مثل مهندساي واقعي دنبال خبر ها و همايش هاي  مهندسي شيمي ايران باشند.خلاصه گفته باشم ... اين سايت يك كم تخصصي به نظر مي ياد ...

                                                                                                   B)    http://blog.irche.com              
  سايت آخر هم كه سايت دانشگاه مجازي رشته ي مهندسي شيمي داخل ايران است . البته مجازي به تمام معنا كه نه... ولي بيشتر كتاب هاي تخصصي اين رشته  داخل اين سايت وجود داره ...

c)    http://www.irche.com/Virtual_university.asp 

تغيير فاز در نانوبلورها 

محققين دانشگاه تسينگهوا و مركز ملي علوم و فناوري ‌نانو در چين، راهبردي كلي را براي ساخت نانوبلور‌ها مطرح كردند. روش جداسازي و استحاله­ فازي، مي‌تواند نانوبلورهاي فلزات نجيب، نيمه‌هادي، پليمرهاي هادي و همچنين نانوبلورهايي كه دي‌الكتريك، مغناطيسي يا فلورسانت هستند و خواص الکترونيک نوري و زيست ‌پزشکي دارند، توليد كند.
يادونگ لي‌ مي‌گويد: ما اعتقاد داريم، يك راهبرد كلي مي‌تواند بينش روشن‌تري از اصول اساسي كه مبناي رشد  كنترل شدة نانوساختارها مي‌باشند، ارائه دهد.

لي و همكارانش تكنيك خود را دربارة فلزات نجيب تشريح كردند. آنها از يك فرآيند مايع- جامد- محلول استفاده كردند كه در آن اتانول، يون‌هاي فلزات نجيب را در فصل مشترك فازهاي جامد، مايع و محلول احيا مي‌كند. به طور نمونه اين تيم تحقيقاتي CC20 از محلول آبي نمك يا فلز نجيب را با 6/1 گرم لينولئات سديم،CC10اتانول و CC2 مخلوط كردند. سپس مخلوط را به مدت 10 ساعت در دماي بين 20 تا °C200، بسته به نوع فلز و اندازة مورد نظر نانوبلور، مورد عمليات قرار دادند.
سيستم فوق حاوي سه فاز جامد لينولئات سديم، مايع اتانول و اسيدلينولئيك و فاز محلول آب- اتانول حاوي يون‌هاي فلز نجيب مي‌باشد. احياي يون‌هاي فلزي به تشكيل نانوبلورهاي فلزي نجيب منجر شد. سيستم مذكور به طور همزمان متحمل تجمع و جداسازي فاز در ته ظرف آزمايش شد.
بدين ترتيب اين تيم توانست نانوبلورهاي نقره، طلا، پلاتينيوم، پالاديتا، روتنيوم، روديم و ايريديوم را بسازد. اين محققان عقيده دارند، فرآيند انتقال فاز مي‌تواند تقريباً براي تمام فلزات اصلي و واسطه روي دهد. آنها قادرند، با تغيير شرايط آزمايش،‌ نانوبلورهاي اكسيدفلزي نظير TiO2 و CuO، اكسيدهاي كامپوزيتي نظير CoFe2O3 مغناطيسي و سولفيدهاي مختلف را بسازند.
اين تكنيك همچنين اين توانايي را دارد كه نانوبلور‌هاي دي‌الكتريك BaTiO3، نانوبلورهاي فلورسانت خاك‌هاي نجيب و نانوميله‌هاي مواد زيست‌سازگار هيدروکسي آپاتيت را كه در ساخت اتصالات مصنوعي استخوان‌ها بكار مي‌روند، بسازد. علاوه بر اين، نانوبلورهاي فتالوسپانين مس كه از اين روش تهيه مي‌شوند به عنوان مواد الكترونيك نوري بكار مي‌روند.